نقد و بررسی کامل فیلم «دعوت»: مهمانی شام جهنمی، مضحک و فوقالعاده سرگرمکننده اولیویا وایلد
به گزارش آژانس خبری سینمادرام، پرنیا فاطمی منتقد سینما طی یادداشتی اختصاصی نوشت: فیلم سینمایی جدید «دعوت» (The Invite) به کارگردانی اولیویا وایلد و محصول کمپانی ای۲۴، یک کمدی بزرگسالانه، پرانرژی و بسیار جذاب است که با بازی خود وایلد در کنار ست روگن، ادوارد نورتون و پنلوپه کروز روی پرده رفته است. این فیلم با روایتی بیپروا و هجوآمیز، به شکافهای عمیق روابط زناشویی، چالشهای ازدواج و پیچیدگیهای عشق مدرن میپردازد.
داستان با اقتباسی از جمله معروف اسکار وایلد آغاز میشود: «انسان باید همیشه عاشق باشد، به همین دلیل است که هرگز نباید ازدواج کند.» بلافاصله پس از این نقلقول، چهره مغموم و کلافه جو (با بازی ست روگن) نشان داده میشود؛ معلم موسیقی کمحوصلهای که در همان دقایق نخست، حتی توانایی رد کردن دوچرخه تاشوی خود از درگاه در را ندارد و سوژه خنده شاگردانش میشود. در نقطه مقابل، همسرش آنجلا (با بازی اولیویا وایلد) زنی مضطرب و وسواسی است که تمام خانه پر زرقوبرق و اندکی عجیبوغریبشان در سانفرانسیسکو را برای یک مهمانی شام نادر آماده میکند. آنجلا برای پذیرایی از همسایگان طبقه بالا، فرشی جدید و شش مدل پنیر خریده و مشغول پختن سوفله است، در حالی که جو حتی زحمت خریدن یک بطری نوشیدنی را هم به خود نداده است.
مهمانان این شام پرماجرا، هاک (با بازی ادوارد نورتون) و پینا (با بازی پنلوپه کروز) هستند؛ زوجی عجیب، جسور و پر سر و صدا که آنجلا و جو پیشتر آنها را فقط از روی صداهای روابط شبانهشان میشناختند. با ورود این دو مهمان، شام ظاهراً ساده خیلی زود به میدان جنگی از تنشهای زناشویی، حسادتها و تقابل شخصیتها تبدیل میشود. فیلمنامه اثر که توسط رشیدا جونز و ویل مککورمک به نگارش درآمده، با ریتمی سریع و پویایی بالا، موقعیتهای کمدی رفتاری را به یک شوک و کمدی اشتباهات تبدیل میکند.
از نقاط برجسته فیلم، بازیهای فوقالعاده چهار بازیگر اصلی آن است. اولیویا وایلد در این اثر یکی از بهترین نقشآفرینیهای کمدی خود را ارائه داده و با حرکات چهره و زمانبندی دقیق در کمدی فیزیکی، یادآور ستارههای کلاسیک این سبک است. ادوارد نورتون نیز با سرخوشی کامل در نقش هاک میدرخشد و در کنار پنلوپه کروز و ست روگن، ترکیب چهارنفره غیرقابلپیشبینی و جذابی را تشکیل دادهاند.
عناوین فنی و هنری نیز به ارتقای کیفیت اثر کمک شایانی کردهاند؛ از موسیقی متن پرکشش و مضطربکننده دونته هاینز گرفته تا طراحی لباس هوشمندانه آرین فیلیپس و فیلمبرداری آدام نیوپورت-برا که کادربندیهای هنرمندانهای در فضای محدود آپارتمان ایجاد کرده است. اگرچه پرده سوم فیلم با ورود به فضاهای احساسی تاریکتر کمی دچار افت ریتم میشود و از موج کمدی محض فاصله میگیرد، اما در مجموع، «دعوت» یک کمدی هوشمندانه، بالغانه و بسیار خندهدار است که تماشای آن را به تجربهای لذتبخش تبدیل میکند.
