«وستیها»؛ درام گانگستری خوشساخت اما کلیشهای شبکه امجیام پلاس
به گزارش آژانس خبری سینمادرام، هورمزد رضایی منتقد سینما طی یادداشتی اختصاصی نوشت: مجموعه تلویزیونی جدید شبکه «امجیام پلاس» با نام «وستیها» (The Westies) به کارگردانی آلن تیلور، روایتی هشت ساعته از تقابل میان سازمانهای جنایتکار ایرلندی و ایتالیایی در دهه ۱۹۸۰ میلادی در نیویورک را به تصویر میکشد. این اثر توسط کریس برانکاتو و مایکل پانس، خالقان مجموعههای موفقی چون «نارکوس» و «پدرخوانده هارلم»، توسعه یافته است.
داستان در دوران آتشبس شکننده میان گروه ایرلندی-آمریکایی «وستیها» به رهبری ایمون سوینی (با بازی جی. کی. سیمونز) و خانواده مافیایی ایتالیایی «گامبینو» به رهبری پل کاستلانو جریان دارد. این دو گروه برای کسب سودهای کلان از پروژه ساختوساز یک مرکز تجاری بزرگ در محله هلز کیچن با یکدیگر توافق کردهاند، اما زیرشاخه و نوچههای آنها، از جمله جان گاتی (با بازی همیش الن-هدلی) و جیمی رورک (با بازی تام بریتنی)، تمایلی به رعایت این قوانین ندارند و با اقدامات خود بستر جنگی جدید را فراهم میکنند. در این میان، مأموران افبیآی با همکاری یک افسر فاسد پلیس نیویورک به نام گلن کینان (با بازی تیتوس ولیور) در حال نزدیک شدن به این شبکه جنایتکار هستند.
منتقدان طراحی صحنه واقعگرایانه روکو ماتئو از خیابانهای چرک، آپارتمانهای دلگیر و کافههای قدیمی نیویورک و همچنین ریتم مناسب روایت داستان را از نقاط قوت سریال میدانند. با این حال، بزرگترین ضعف فیلمنامه اثر در شخصیتپردازی آن نهفته است؛ جایی که شخصیتها بیشتر شبیه به کلیشههای بازیافتی فیلمهای گانگستری به نظر میرسند تا افرادی با هویت و دنیای درونی مستقل. جان گاتی در این اثر یک کپی دستچندم از مافیاهای ایتالیایی تاریخ سینماست و خردهپیرنگهای مربوط به ارتش جمهوریخواه ایرلند (آیآرای) نیز کمکی به عمقبخشی داستان نمیکنند.
اگرچه بازیگرانی چون جی. کی. سیمونز و تیتوس ولیور با تکیه بر تجربه خود تلاش کردهاند به نقشهایشان جان ببخشند، اما در نهایت «وستیها» فراتر از کهنالگوهای ژانر خود قدم نمیگذارد و برخلاف شاهکارهای کلاسیک این گونه سینمایی، از ارائه ایدههای جاهطلبانه یا سبک بصری منحصربهفرد باز میماند.
