امیلیا کلارک از شایعات دستمزد «بازی تاجوتخت»، فصل دوم سریال «پونیها» و کابوس ابتلای خود به «سندرم بقا» میگوید
به گزارش آژانس خبری سینمادرام، امیلیا کلارک، ستاره بریتانیایی که سالها با ایفای نقش ماندگار «دنریس تارگرین» (مادر اژدها) در سریال شاهکار و بلاکباستری «بازی تاجوتخت» ملکه درامهای تلویزیونی بود، در گفتگویی صمیمانه در هتل کافه رویال لندن، از روزهای سخت پس از پایان سریال، شکست پروژههای بزرگ هالیوودی و نبرد شخصیاش با بیماری مرگبار مغزی پرده برداشت.
- سرخوردگی در فصل جوایز و بازتعریف مفهوم موفقیت پس از پایان ناگهانی و جنجالی «بازی تاجوتخت» در سال ۲۰۱۹ که با خشم شدید هواداران از سرنوشت دنریس همراه بود، کلارک امید زیادی به جوایز امی داشت تا این فصل از زندگیاش را با پیروزی ببندد؛ اما جایزه به جودی کامر رسید. کلارک با یادآوری آن شب میگوید: «با شرمندگی باید اعتراف کنم که برنده نشدن در امی ضربه بزرگی بود. با خود گفتم دوران تو تمام شده و دیگر یک خبر کهنه هستی. اما صبح روز بعد به خودم قول دادم دیگر هرگز اینگونه رفتار نکنم و دیدگاه سیزدهسالهام درباره موفقیت را تغییر دهم.»
- رد شایعات دستمزدهای نجومی و ورود به دنیای بازیگری امیلیا کلارک شایعات مربوط به دستمزد ۳۰۰ هزار دلاری برای هر اپیزود در «بازی تاجوتخت» را کاملاً تکذیب کرده و با خنده میگوید: «ما اصلاً چنین مبالغی دریافت نمیکردیم! اگر اینطور بود الآن باید چند پورشه سوار میشدم!» او همچنین به سختیهای شروع کارش اشاره کرد؛ زمانی که پس از دو سال ریجکت شدن از آکادمیهای بازیگری، تنها به دلیل انصراف دقیقهنودی یک دانشجو توانست وارد مرکز درام لندن شود و بعدها در حالی که در موزه فیلم لندن کار میکرد، برای نقش دنریس انتخاب شد.
- حفاظت از خود و تجربه صحنههای ناخوشایند کلارک با اشاره به صحنههای عریانشدن دنریس در اوایل سریال گفت: «در “بازی تاجوتخت” آزار یا سوءاستفاده از قدرت وجود نداشت، اما نوعی بیتوجهی به احساسات یک دختر ۲۳ ساله که باید برهنه جلوی غریبهها میایستاد، حس میشد.» او تایید کرد که در پروژههای دیگری (که مایل به نام بردن از آنها نیست اما کارنامه او شامل فیلمهای پرحاشیهای چون “ترمیناتور: جنسیس” و “سولو: داستانی از جنگ ستارگان” است) با بیتعهدی و عدم مراقبت از سوی سازندگان مواجه شده است. در مقابل، او تجربه بازی در صحنههای حساس سریال جدیدش «جنایی» (Criminal) محصول پرایم ویدیو به کارگردانی دی ریس را یک «رؤیا» توصیف کرد که باعث شد برای تنهاییِ سالهای جوانیاش گریه کند.
- دو بار فرار از چنگال مرگ و ابتلا به «سندرم بقا» بزرگترین راز زندگی کلارک، ابتلای او به دو آنوریسم و خونریزی مغزی مرگبار در جریان فیلمبرداری فصلهای اول و سوم سریال بود که تا سال ۲۰۱۹ آن را پنهان نگه داشت. او درباره آسیبهای روحی این بیماری میگوید: «برای سالها دچار سندرم بقا (Survivor’s Guilt) شده بودم. احساس میکردم مرگ را فریب دادهام و او هر لحظه در تعقیب من است تا جانم را بگیرد. فکر میکردم کار اشتباهی کردهام که زندهام و حتی تصور میکردم این بیماری توانایی بازیگریام را نابود کرده است.» او پس از بهبودی، موسسه خیریه SameYou را برای کمک به بیماران مبتلا به ضایعات مغزی تاسیس کرد.
- پذیرش شکست فرانشیزهای هالیوودی و آینده کاری کلارک با صراحت و لحنی طنزآمیز درباره شکست تجاری و انتقادی پروژههای بزرگش صحبت کرد: «سریال مأمور مخفی (Secret Invasion) مارول؟ فکر نمیکنم هیچکس از آن خوشش آمده باشد، متاسفم! جنگ ستارگان؟ دوستش نداشتند. ترمیناتور؟ اصلاً نباید ساخته میشد! اما اینها انتخابهای من بودند و چون به فرانشیزهای از قبل ساختهشده وارد شده بودم، این شکستها را شخصی تلقی نمیکنم.»او اکنون با تغییر استراتژی، تنها نقشهایی را میپذیرد که از آنها لذت ببرد؛ مانند فیلم مستقل و رمانتیک «زندگی بعدی» (Next Life) که ماه آینده در جشنواره تریبکا اکران میشود، سریال «جنایی» و نهایتاً درام جاسوسی «پونیها» (Ponies) محصول شبکه پیکاک که در آن علاوه بر بازی در نقش همسر یک مأمور سیآیای در روسیه شوروی، به عنوان تهیهکننده نیز فعالیت دارد و تیم تولید هماکنون در انتظار چراغ سبز شبکه برای ساخت فصل دوم آن است.
امیلیا کلارک در پایان خاطرنشان کرد که اکنون پس از گذر از تمام این مسیرهای پرپیچوخم، بالاخره حصار ناامیدیها را شکسته و نسبت به تمام دستاوردهای «بازی تاجوتخت» احساس قدردانی عمیقی دارد و دیگر خود را در سایه آن نقش اسیر نمیبیند.
