آنا لوئیزوس طراح صحنه نامدار برادوی و نامزد سه جایزه تونی در ۶۹ سالگی درگذشت

به گزارش آژانس خبری سینمادرام، آنا لوئیزوس، طراح صحنه پرکار برادوی و نامزد سه جایزه تونی که با طراحی‌های درخشان خود به آثاری همچون «خیابان کیو»، «در ارتفاعات» اثر لین-منوئل میراندا، «مدرسه راک»، «ماگنولیاهای فولادی» و بازآفرینی سال ۲۰۱۲ «راز ادوین درود» حیاتی تازه بخشیده بود، در ۲۵ اوت در شهر نیویورک بر اثر ابتلا به بیماری مولتیپل میلوما در ۶۹ سالگی درگذشت.

خبر درگذشت او توسط همسرش، رابین گودمن که از تهیه‌کنندگان مطرح است، اعلام شد. گودمن اشاره کرد که درگذشت لوئیزوس پس از یک سری چالش‌های سلامتی رخ داد که از حادثه اسب‌سواری او در جریان تعطیلات سال گذشته در یونان سرچشمه می‌گرفت.

لوئیزوس متولد ۲۴ ژوئن ۱۹۵۷ در مریسویل کالیفرنیا، برای ادامه تحصیل در رشته بازیگری در دانشگاه نیویورک به این شهر نقل مکان کرد. با آشکار شدن استعدادش در هنرهای بصری، مسیر تحصیلی خود را به سمت طراحی صحنه تغییر داد و با مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا از دانشکده هنرهای تیش فارغ‌التحصیل شد.

یکی از نخستین مأموریت‌های بزرگ او، مدیریت هنری پخش تلویزیونی مراسم جوایز تونی در سال ۱۹۹۳ بود که برای آن نامزد دریافت جایزه امی شد. سال‌های نخستین فعالیت او به عنوان دستیار طراح صحنه در برادوی طی دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، شامل نمایش‌هایی چون «کفش‌های قرمز»، «اسکارلت پیمپرنل» و تحت هدایت استاد محبوبش تونی والتون، آثار «بلندتر از یک کوتوله» و «دایی وانیا» بود.

او طراح صحنه اصلی نمایش موفق و برنده غیرمنتظره جایزه تونی در سال ۲۰۰۳ یعنی «خیابان کیو» بود. طراحی‌های او با انتقال این نمایش به آف-برادوی، لندن، لاس‌ویگاس و تورهای نمایشی ادامه یافت. طراحی او از یک بلوک شهری فرسوده در حومه نیویورک به یکی از شاخص‌های بصری «خیابان کیو» تبدیل شد و در حال حاضر نیز در اجراهای بازآفرینی شده آن در وست اند لندن دیده می‌شود.

لوئیزوس سه بار نامزد دریافت جایزه تونی شد: برای نمایش‌های «وفاداری بالا» (۲۰۰۶)، «در ارتفاعات» (۲۰۰۸) و «راز ادوین درود» (۲۰۱۲). او برای این تولیدات به ترتیب یک فروشگاه صفحه‌فروشی قدیمی، خیابان‌های پرجنب‌وجوش و مدرن واشنگتن هایتس، و یک شهر کلیسایی انگلیس در قرن نوزدهم را خلق کرد.

لین-منوئل میراندا در پستی در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «هرگز اولین باری را که همسرم ونسا دکور “در ارتفاعات” را دید فراموش نمی‌کنم؛ اشک از چشمانش جاری شد و گفت: “چطور توانستی بلوک خیابان من را روی این صحنه پیاده کنی؟” این جمله‌ای بود که بارها و بارها از زبان ساکنان واشنگتن هایتس و مردم سراسر جهان می‌شنیدم: این بلوک خیابان من است، این خانه من است. این هدیه آنا لوئیزوس، طراح صحنه فراموش‌نشدنی و درخشان و دوست ما بود… او برای ما دکور و خانه‌ای چنان واقعی ساخت که هنوز در تمام اجراهای بعدی طنین‌انداز است.»

او در ادامه افزود: «امروز صبح از پنجره‌ام به همان بلوک خیابانی نگاه می‌کنم که همسرم در آن بزرگ شد، و همچنان شگفت‌زده‌ام که او چگونه همه‌چیز را روی آن صحنه پیاده کرد. او خانه ما را ساخت. متشکرم آنا. برای همیشه.»

از دیگر اعتبارات برادوی او می‌توان به شکوه افسانه‌ای موزیکال «سیندرلا» اثر راجرز و هامرستین، «ماه عسل در ویگاس»، «پرده‌ها»، «کریسمس سفید»، «ماگنولیاهای فولادی»، «تعطیلات تابستانی»، «بالکن گلدا»، «بازیگران»، «بانوان در دریا»، «همه چیز درباره من»، «عزیزم این تویی»، «بودن یا نبودن» و «باید تو می‌بودی» اشاره کرد که همگی در دو دهه نخست قرن ۲۱ به روی صحنه رفتند. او همچنین در سال ۲۰۰۳ مدیر هنری چند قسمت از سریال «سکـس و سیتی» بود.

لوئیزوس همچنین برای تئاترهای منطقه‌ای و آف-برادوی طراحی کرد؛ از جمله «تیک، تیک… بوم!» اثر جاناتان لارسون، «پسران پیامبر»، «زیتون و تلخ‌گیاهان» اثر چارلز بوش، «جرایم قلب» و «بیگانه».

اخیراً لوئیزوس دکور موزیکال «دختران ریجنسی» را طراحی کرده بود که قرار است به برادوی برود و نخستین نمایش جهانی خود را امسال در اولد گلوب سن‌دیگو تجربه کرد. از دیگر تولیدات منطقه‌ای اخیر او می‌توان به «ویولن‌زن روی سقف» با بازی جیسون الکساندر، «داستان غرب»، «پیتر پن» و ۱۸ نمایش در سالن تئاتر باکز کانتی در نیوهوپ پنسیلوانیا اشاره کرد.

در سال ۲۰۱۱، لوئیزوس «تبادل طراحی برادوی» را تأسیس کرد؛ فضایی که در آن هنرمندان، طراحان و صنعتگران جامعه سرگرمی می‌توانستند آثار خود را به اشتراک بگذارند. این مجموعه در صفحه اینستاگرام خود به لوئیزوس ادای احترام کرد: «پانزده سال پیش، آنا رویاهایی داشت: ایجاد جایی که هنرمندان، طراحان و صنعتگران فوق‌العاده جامعه سرگرمی ما بتوانند آثار خود را با علاقه‌مندان به اشتراک بگذارند. آن رویا به “تبادل طراحی برادوی” تبدیل شد. اما آنا بسیار بیشتر از یک بازارچه خلق کرد؛ او یک انجمن ساخت. جایی که طراحان می‌توانستند برای کارهای فوق‌العاده‌ای که اغلب پشت صحنه اتفاق می‌افتد مورد تقدیر قرار گیرند. جایی که طرفداران و کلکسیونرها می‌توانستند تکه کوچکی از این جادو را داشته باشند و شاید مهم‌تر از همه، جایی که احساس یک خانواده را داشت. آنا رهبر بی‌باک ما، قهرمان ما، نیروی خلاق ما و دوست ما بود. سخاوت، طنز، استعداد و قلب بزرگ او افراد زیادی را تحت تأثیر قرار داد. ما از این فقدان ویران شده‌ایم.»

لوئیزوس و گودمن که ۲۹ سال با یکدیگر زندگی کردند، در سال ۲۰۱۳ ازدواج نمودند. علاوه بر همسرش، مادرش دیانا لوئیزوس، برادرش نیکلاس لوئیزوس، خواهرش دسپینا ولتمن، برادرزاده‌هایش نیکو و الکس ولتمن، شوهرخواهرش کلاید ولتمن و خواهرشوهرش نانسیلی وایدرا از بازماندگان او هستند.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا