درگذشت تیم کوری؛ ستاره برجسته فیلم «نمایش فیلم تصویر روکی هورور» در سن ۸۰ سالگی
به گزارش آژانس خبری سینمادرام، تیم کوری، بازیگری که در دهه هفتاد میلادی با ایفای نقش پرشور و برجسته در نمایش موزیکال و کمدی-ترسناک «نمایش روکی هورور» و سپس اقتباس سینمایی آن یعنی «نمایش فیلم تصویر روکی هورور» به شهرتی جهانی دست یافت، روز سه شنبه در لس آنجلس و در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
مارشیا هورویتز، مدیر برنامه دیرینه کوری، در گفتگو با رسانهها تایید کرد که این هنرمند در کمال آرامش در خانه خود واقع در تولوکا لیک درگذشته است. اگرچه علت دقیق فوت بلافاصله اعلام نشده، اما کوری از زمان ابتلا به سکته مغزی شدید در سال ۲۰۱۲ با مشکلات جسمانی متعددی دست و پنجه نرم میکرد.
این بازیگر، خواننده و صداپیشه سرشناس انگلیسی در طول مسیر حرفهای خود نامزدی جوایز معتبری چون تونی و اولیویه و همچنین دریافت جایزه امی را در کارنامه ثبت کرد، اما بدون شک به یادماندنیترین نقش آفرینی او، بازی در قالب شخصیت دکتر فرانک ان فرتر در موزیکال کمدی و ساختارشکن ریچارد اوبراین بود.
کوری برای اولین بار این نقش را روی صحنه تئاتر لندن به کارگردانی جیم شارمن ایفا کرد و سپس آن را به تئاترهای لس آنجلس و نیویورک برد. در نهایت با بازی در نسخه سینمایی محصول سال ۱۹۷۵ به کارگردانی شارمن، این شخصیت را جاودانه ساخت؛ فیلمی که اگرچه در اکران اولیه شکست خورد، اما به مرور زمان به یکی از محبوبترین اثرات فرقه ای و زنده تاریخ سینما تبدیل شد. اجرا و چهره کوری در قالب این دانشمند مجنون، درست مانند بازی بوریس کارلوف در نقش هیولای فرانکنشتاین و بلا لوگوسی در نقش دراکولا در فیلمهای کلاسیک دهه ۳۰، برای همیشه در تاریخ سینما حک شد.
او در سال ۱۹۷۵ در مصاحبهای تلویزیونی درباره این نقش گفته بود: «حس میکردم کار موفقی از آب درمیآید، اما نگران بودم که در صورت موفقیت، رها شدن از تصویر این شخصیت بسیار دشوار شود. با این حال همیشه اعتقاد داشتم کاری که در آن ریسک نباشد، ارزش انجام دادن ندارد.»
در اوج محبوبیت این اثر در اواخر دهه هفتاد، کوری به حوزه موسیقی نیز ورود کرد و سه آلبوم راک با همکاری شرکت آ اند ام رکوردز منتشر ساخت. با وجود اینکه چهره او همیشه یادآور نمایشهای نیمهشب این فیلم بود، اما در طول بیش از نیم قرن فعالیت هنری نشان داد که تواناییهایش فراتر از یک نقش خاص است.
او فعالیت حرفهای خود را در سال ۱۹۶۸ با بازی در نمایش موزیکال «مو» در لندن آغاز کرد و تا اواسط دهه هفتاد با حضور در تئاترهای مطرح و اجرای نمایشنامههایی از شکسپیر، برشت و стоپارد خوش درخشید. بازی او در نقش موزارت در نمایش «آمادئوس» در نیویورک نامزدی جایزه تونی را برایش به همراه داشت و ایفای نقش پادشاه دزدان دریایی در نمایش «دزدان دریایی پنزانس» نامزدی جایزه لارنس اولیویه را نصیبش کرد. او بعدتر در نمایشهای موزیکالی چون «محبوبترین سال من» و «اسپامالوت» اثر گروه مونتی پایتون به کارگردانی مایک نیکولز روی صحنه رفت.
با وجود کارنامه پربار در سینما و تلویزیون، ماندگاری فوقالعاده نقش فرانک ان فرتر در ذهن مخاطبان سبب شد تا کوری کمتر از حد استحقاقش به عنوان ستاره خط اول سینما شناخته شود. با این حال، او در فیلمهای مطرحی به ایفای نقش پرداخت؛ از جمله بازی در نقش خروس هاریگان در فیلم موزیکال «آنی» (۱۹۸۲)، شخصیت شرور تیرگی در فیلم گریم و فانتزی «افسانه» (۱۹۸۵) ساخته ریدلی اسکات، و نقش خدمتکار در فیلم معمایی «سرنخ» که آن هم بعدها به یک فیلم محبوب تبدیل شد. در تلویزیون نیز نقش آفرینی او در قامت بیل سایکس در فیلم تلویزیونی «الیور توئیست» (۱۹۸۲) بسیار دیده شد.
اگرچه کوری گاهی در آثار دراماتیک جدیتری مانند «شکار برای اکتبر سرخ» (۱۹۹۰) و «سه تفنگدار» (۱۹۹۳) حضور مییافت، اما حوزه اصلی درخشش او کمدی بود. از جمله بازیهای شاخص او میتوان به نقش مدیر هتل پلازا در فیلم «تنها در خانه ۲» (۱۹۹۲)، نقش ج Werewolf در کمدی «سلاح پر» (۱۹۹۳)، نقش جان سیلویر در «جزیره گنج موپتها» (۱۹۹۶)، نقش تروریست روسی در «نیروی مکهیل» (۱۹۹۷) و نقش گومز آدامز در فیلم «تجدید دیدار خانواده آدامز» اشاره کرد.
در عرصه تلویزیون، او برای صداپیشگی شخصیت کاپیتان هوک در انیمیشن «پیتر پن و دزدان دریایی» موفق به دریافت جایزه امی شد و بازی درخشان و رعبانگیزی در نقش پنیوایز دلقک در اولین نسخه کوتاه تلویزیونی از رمان «آن» نوشته استیون کینگ در سال ۱۹۹۰ ایفا کرد.
از اوایل دهه نود و با فیلم «فرنگلی: آخرین بارانسنج» (۱۹۹۲)، کوری به طور گسترده به صداپیشگی در آثار انیمیشنی روی آورد و در انیمیشنهایی چون «پنگوئن و سنگریزه» (۱۹۹۵)، «فیلم راگرتز» (۱۹۹۸)، «راگرتز در پاریس» (۲۰۰۰) و «فیلم ثورنبریهای وحشی» (۲۰۰۲) گویندگی کرد. این حوزه از فعالیت پس از سال ۲۰۱۲ و بروز سکته مغزی که او را ویلچرنشین کرد، به شغل اصلی وی در صنعت سرگرمی تبدیل شد.
در سال ۲۰۱۶، کوری در اقدامی خاطرهانگیز به عنوان راوی در بازسازی تلویزیونی «نمایش فیلم تصویر روکی هورور» حضور یافت. چهار سال بعد نیز در یک برنامه خوانش زنده متن این نمایش برای کمپین انتخاباتی جو بایدن، بار دیگر صداپیشگی نقش قدیمی خود را بر عهده گرفت.
تیم کوری متولد ۱۹ آوریل ۱۹۴۶ در منطقه گراپنهال بود. پس از فوت پدرش در سال ۱۹۵۸، خانوادهاش به جنوب لندن اثاثکشی کردند. او که از جوانی استعداد بالایی در singing و بازیگری داشت، در رشته ادبیات انگلیسی و درام از دانشگاه بیرمنگام فارغالتحصیل شد.
حضور او در نمایش «مو» اولین کار حرفهایاش محسوب میشد. در همان دوران با ریچارد اوبراین آشنا شد؛ کسی که متن نمایشنامه جدیدش را به کوری نشان داد؛ اثری که شوخی و هجوی با فیلمهای ترسناک کلاسیک و علمی-تخیلی بود. کوری با اطمینان از موفقیت این اثر، در آزمون بازیگری شرکت کرد و با خواندن ترانهای از لیتل ریچارد، نقش اصلی یعنی فرانک ان فرتر را از کارگردان دریافت کرد.
پس از درخشش در لندن، این نمایش به لس آنجلس منتقل شد و با استقبال بالایی مواجه گردید، اما اجرای آن در برادوی نیویورک خیلی زود و تنها پس از ۴۵ اجرا به پایان رسید. در ابتدا به نظر میرسید نسخه سینمایی تولید شده توسط کمپانی قرن بیستم با بازی کوری، اوبراین، سوزان ساراندون و باری بوستویک نیز به همین سرنوشت دچار شود.
راجر ایبرت، منتقد شهیر سینما، در آن زمان درباره بازی او نوشت: «او بهترین بخش این فیلم است، شاید به این دلیل که به نظر میرسد بیشترین لذت را از نقش میبرد. او بازیگری بسیار تواناست و تا پیش از صحنه پایانی، نقش خود را به بهترین شکل ممکن ایفا میکند.»
اگرچه کمپانی سازنده در ابتدا قصد داشت فیلم را به دلیل بازخوردهای ضعیف اولیه کنار بگذارد، اما مدیران تبلیغاتی متوجه شدند که اکرانهای نیمهشب فیلمهای کمدی در سینماهای خاص با استقبال پرشور جوانان روبرو میشود. همین امر سبب شد تا از بهار سال ۱۹۷۶ اکرانهای نیمهشب این فیلم در نیویورک آغاز شود.
تا سال ۱۹۹۰، این اثر به یک پدیده فرهنگی تبدیل شد و در بیش از ۱۷۵ سینمای آمریکا به صورت منظم در سانسهای نیمهشب به نمایش درآمد؛ جایی که طرفداران با پوشیدن لباسهای شخصیتها، دیالوگها را همزمان با فیلم فریاد میزدند، در سالنها میرقصیدند و صحنههای فیلم را به صورت زنده بازسازی میکردند تا نام تیم کوری برای همیشه در تاریخ سینما جاودانه بماند.
