«چائو» دنیایی آیندهنگر از پریان دریایی را به تصویر میکشد که دوست دارید به آن سفر کنید
به گزارش آژانس خبری سینمادرام، ایندیوایر در گفتوگو با یاسوهیرو آئوکی، کارگردان، و هیروکازو کوجیما، طراح شخصیت، به بررسی خلق دنیای کاملاً منحصربهفرد «چائو» پرداخته است؛ بهشتی آیندهنگر که در آن پریان دریایی و انسانها در همزیستیای ناپایدار زندگی میکنند.
تاریخ سینما سرشار از داستانهایی درباره عاشق شدن انسانها با پریان دریایی است؛ از «اسپلش» گرفته تا بازآفرینی دیزنی از «پری دریایی کوچولو». اما هیچکدام شبیه «چائو» نیستند؛ انیمهای تازه که ماه آوریل امسال توسط جیکیدز در ایالات متحده اکران شده است.
داستان در جهانی مبهم اما زیبا و آیندهنگر رخ میدهد (که در تیتراژ «۲۰XX» نامیده میشود)؛ جایی که رباتها وجود دارند و پریان دریایی بهعنوان گونهای شناختهشده در صلحی شکننده با انسانها زندگی میکنند. «چائو» روایتگر زندگی استیون است؛ کارمند ساده یک شرکت کشتیسازی با رویاهای بزرگی که هیچکس آنها را جدی نمیگیرد. زمانی که چائو، دختر پادشاه پریان دریایی نپتونوس، ناگهان وارد زندگی او شده و از او خواستگاری میکند، استیون درمانده بیش از آنکه مجذوب این شاهدخت پرانرژی و مهربان شود — که در زیر آب ظاهری انسانی و زیبا دارد اما روی خشکی شبیه یک ماهی طلایی درشت و تپل است — بهخاطر توجه رسانهای این ازدواج و جایگاه اجتماعیای که برایش به همراه میآورد، با آن موافقت میکند؛ جایگاهی که در نهایت باعث تأیید ایده کشتی عظیم او میشود. با این حال، چائو دلباخته اوست و استیون در مسیر این ازدواج عجیب، بهتدریج میآموزد چگونه به کسی که تا این حد با او متفاوت است اهمیت بدهد.
«چائو» نخستین تجربه کارگردانی بلند یاسوهیرو آئوکی است که دو دهه در استودیو انیمیشن استودیو۴ درجه سانتیگراد فعالیت داشته است. او پیش از این بهعنوان انیماتور اصلی در پروژههایی با سبکهای واقعگرایانه فعالیت کرده بود؛ از جمله «ارباب حلقهها: جنگ روهیریم» محصول ۲۰۲۴ و مجموعه فیلمهای «سایکو-پس». به همین دلیل، برای نخستین تجربه کارگردانی خود تصمیم گرفت مسیر متفاوتی را در پیش بگیرد؛ مسیری که به خلق سبکی کشسان، اغراقآمیز و سیال انجامید و «چائو» را متمایز کرد.
آئوکی در گفتوگو با ایندیوایر گفت: «شاید بهعنوان یک واکنش، میخواستم کاملاً در جهت مخالف حرکت کنم. اما میدانم چگونه کار را درست انجام دهم، بنابراین ترکیبی است از بیان بسیار اغراقآمیز شبیه مانگا و اندکی واقعگرایی.»
برای خلق دنیای «چائو»، آئوکی از فیلم کوتاهی که در سال ۲۰۰۶ برای مجموعه «آمیزینگ ناتس» ساخته بود با عنوان «عشق کونگفو» الهام گرفت؛ اثری با سبک بصری امپرسیونیستی و شخصیتهایی با اندامهای آزاد و رها. او برای طراحی شهری که استیون و چائو در آن زندگی میکنند، در سفری تحقیقاتی به شانگهای رفت و از آیندهنگر بودن این شهر نسبت به شهرهای ژاپن شگفتزده شد. مشاهدات این سفر به خلق پسزمینههای نقاشیگونه فیلم انجامید؛ کلانشهری درخشان که در عین تفاوت، حس آشنایی گرمی را منتقل میکند.
در جهان «چائو»، شخصیتهای عجیبوغریبی حضور دارند که گاه ظاهری بسیار غیرمعمول دارند — و این فقط به پریان دریایی محدود نمیشود. برخی انسانهای عادی، مانند رئیس خودخواه استیون، به شکل تخممرغهای غولپیکر متحرک تصویر شدهاند و برخی دیگر تناسباتی شبیه عروسکهای بابلهد دارند. هیروکازو کوجیما، طراح شخصیت، در گفتوگو با ایندیوایر توضیح داد که آئوکی ایدههای اولیهای برای طراحی شخصیتها ارائه داده بود که تا حدی از سبک مانگای طنز کلاسیک «دکتر اسلمپ» اثر آکیرا توریاما، خالق «دراگون بال زد»، الهام گرفته بودند و کوجیما از آنها بهعنوان نقطه شروع برای طراحی نهایی استفاده کرده است.
کوجیما گفت: «میخواستیم انواع مختلفی از آدمها در دنیای این فیلم زندگی کنند، چون موضوع آن همزیستی آنها در کنار یکدیگر است.»
برای طراحی دو شکل کاملاً متفاوت شخصیت اصلی، کوجیما فرم ماهیمانند چائو روی خشکی را بازتابی مستقیم از شخصیت بزرگ او در نظر گرفت؛ موجودی درشت، دستوپاچلفتی و با راهرفتن نامتعادل. در مقابل، فرم انسانیتر او در آب با پوست روشن و موهایی شبیه جریان آب، تا حدی بهعنوان تصویر یک «زن ایدهآل» طراحی شده است؛ و اینکه استیون یاد میگیرد فراتر از این ظاهر به چائو عشق بورزد، یکی از محورهای اصلی داستان را شکل میدهد.
با وجود آنکه «پری دریایی کوچولو» بهنظر الهامبخش بدیهی «چائو» است، آئوکی تأکید میکند که هنگام ساخت فیلم، نه به نسخه افسانهای و نه به اقتباس دیزنی از آن فکر نمیکرده است. مرجع اصلی او در واقع فیلم «تایتانیک» ساخته جیمز کامرون بوده است؛ داستانی عاشقانه میان دو دلداده بداقبال در دل دریا. آئوکی میگوید این فیلم محصول ۱۹۹۷ بهطور مستقیم الهامبخش ساختار روایی اثر بوده است؛ جایی که یک خبرنگار در دنیایی که انسانها و پریان دریایی در آن بهشکل نزدیکتری در کنار هم زندگی میکنند، به سراغ استیون میرود تا داستان ناپدید شدن او و چائو را سالها بعد روایت کند.
هرچند «چائو» در درجه اول یک داستان عاشقانه میان دو شخصیت اصلی است، آئوکی جهان فیلم را با شخصیتهای فرعی دوستداشتنیای پر کرده که مسیرشان با قهرمانان تلاقی پیدا میکند. این دو شخصیت دوستان صمیمیای پیدا میکنند؛ یک مخترع ربات و زنی کونگفوکار که خودشان نیز رابطهای عاشقانه دارند. خبرنگاری که در آینده با استیون مصاحبه میکند نیز با سردبیر پری دریایی خود روابطی دوستانه و آمیخته با شیطنت دارد. آئوکی میگوید قصد داشته است با این خطوط داستانی در پسزمینه، جهانی خلق کند که با وجود فانتزی بودن، واقعی و ملموس به نظر برسد.
او افزود: «آنچه واقعاً میخواستم درباره شخصیتهای “چائو” مطمئن شوم این است که آنها حتی خارج از قاب هم زندگی خودشان را دارند. اینطور نیست که فقط استیون زندگی بزرگی داشته باشد و بقیه صرفاً حضور داشته باشند؛ همه زندگی بزرگی دارند.»
«چائو» هماکنون در سینماها در حال اکران است.
