چرا ستاره فصل دوم «Beef» یعنی چارلز ملتِن همچنان روی فیلمسازان جسور شرطبندی میکند

به گزارش آژانس خبری سینمادرام، از تاد هِینز تا الکس گارلند و خالق «Beef» لی سونگ جین، چارلز ملتِن با رویکردی کاملاً مؤلفمحور درباره حضور در فصل دوم این سریال که اکنون پخش میشود با IndieWire صحبت کرده و از عبور از مرزهای لحن و تعادل میان طنز و درام گفته است.
چارلز ملتِن که با نقش کوتاه اما تأثیرگذارش در فیلم مبهم و روانشناختی تاد هِینز به نام «May December» به شهرت رسید، مسیر حرفهایاش را با قدرت آغاز کرد. پس از آن، با بازی در نقش یک نیروی ویژه نیروی دریایی آمریکا در فیلم جنگی و پرتنش الکس گارلند با نام «Warfare»، تواناییهایش در نقشهای جدی و فیزیکی را هم نشان داد. حالا این بازیگر ۳۵ ساله که به نظر میرسد همواره توجه فیلمسازان غیرمتعارف را جلب میکند، آماده ورود جدیتر به دنیای تلویزیون شده است؛ جایی که هم توان کمدیاش را نشان میدهد و هم آمادگی بدنیاش را در فصل دوم سریال درام-کمدی تاریک «Beef» به کارگردانی لی سونگ جین به نمایش میگذارد.
وقتی نقش «آستین» در فصل دوم به او پیشنهاد شد، ملتِن بدون تردید آن را پذیرفت تا یکی از شخصیتهای اصلی درگیریهای داستان باشد. اما فقط این نبود که این بازیگر آمریکایی-کرهای و فرزند یک خانواده نظامی پس از تجربه سخت فیلمبرداری پروژه گارلند به دنبال تغییر فضا باشد؛ پروژهای که حتی شامل دورههای آموزشی نظامی هم میشد. او که خودش را جذب آثاری میداند که بین جدیت و طنز تعادل برقرار میکنند، مشتاق همکاری با لی بود؛ فیلمسازی که او را ادامهدهنده مسیر فیلمسازان بزرگ کرهای میداند.
ملتِن در اینباره گفت وقتی به فیلمسازان محبوبش فکر میکند، سینمای کره برایش جایگاه ویژهای دارد و نامهایی مثل پارک چان-ووک و بونگ جون-هو را مطرح کرد؛ فیلمسازانی که بهنظر او الهامبخش لی سونگ جین هستند. او به آثاری مثل «Oldboy»، «Mother»، «Parasite» و «Memories of Murder» اشاره کرد و گفت این فیلمها داستانهایی سنگین و دراماتیک هستند که در دل واقعیتهای تلخ، طنز هم پیدا میکنند.
او «Beef» را نیز در همین مسیر میبیند؛ آثاری که انسانها را در موقعیتهای فشار شدید اجتماعی یا اخلاقی قرار میدهند و در عین حال از دل همین شرایط، لحظات طنز بیرون میکشند. به گفته او، در این سریال مرز میان لحنها شفاف نیست و همهچیز در هم تنیده شده است؛ هم درام عاطفی وجود دارد و هم موقعیتهایی که از دل همان فشارها به شکل غیرمنتظرهای خندهدار میشوند.
فصل دوم هشت قسمتی سریال «Beef» که در آن بازیگرانی مانند اسکار آیزاک، کری مولیگان، کیلی اسپِینی و سئویون جانگ حضور دارند، به گفته خالق سریال، ادامهای معنوی بر فصل اول است؛ فصلی که داستان درگیری میان کارکنان یک باشگاه در جنوب کالیفرنیا را روایت میکند، اما این بار نوع تنشها بیشتر حالت پنهان، اجتماعی و تدریجی دارد.
مثل فصل اول، نقطه آغاز درگیری این فصل هم از یک اتفاق واقعی الهام گرفته شده است؛ بحثی پر سر و صدا که سازنده سریال در محله خود شنیده بود. داستان با زوج جوان «آستین» و «اشلی» (ملتِن و اسپِینی) آغاز میشود که بهطور اتفاقی دعوای میان مدیرشان و همسر او (آیزاک و مولیگان) را پس از یک مراسم خیریه در باشگاه میشنوند. این موقعیت بهتدریج به زنجیرهای از رقابتها و سوءتفاهمها تبدیل میشود که با ورود یک میلیاردر کرهای (با بازی یون یو-جونگ) پیچیدهتر میشود.
ملتِن در توضیح یکی از صحنهها گفت لحظهای که شخصیت آستین تلاش میکند یک زنبور را نجات دهد برای تماشاگر خندهدار است، اما برای خودش هنگام فیلمبرداری اصلاً چنین حسی نداشته است. او این موضوع را به این نکته ربط داد که بازیگر لزوماً نباید «کمدی بازی کند»، بلکه اگر در موقعیت واقعی غرق شود، طنز خودش از دل صحنه بیرون میآید.
او همچنین توضیح داد که شخصیت آستین، بازیکن سابق فوتبال که در پیدا کردن مسیر زندگیاش دچار مشکل است، در تلاش برای معنا دادن به خود، با موقعیتهایی روبهرو میشود که هم تراژیکاند و هم از نگاه مخاطب طنزآمیز.
در ادامه مقاله اشاره میشود که بین ملتِن و لی سونگ جین هماهنگی خاصی وجود دارد. شخصیت آستین تا حدی ادامهای بر نقشهای قبلی او مثل شخصیت فیلم «May December» است؛ نقشهایی که از چهره و جذابیت ظاهری او برای ساخت شخصیتهای حساس و پیچیده استفاده میکنند. در عین حال، این نقش فرصت میدهد تا جنبههایی از هویت کرهای-آمریکایی او نیز در داستان وارد شود؛ از دیالوگهای ظریف گرفته تا بحران هویت و نگاه به رؤیای آمریکایی.
ملتِن در پایان تأکید میکند که آثار لی سونگ جین مثل بسیاری از فیلمسازان بزرگ، بر یک موضوع واحد قفل نمیشوند، بلکه در دل مسائل اجتماعی و اقتصادی گسترده حرکت میکنند. به گفته او، این نوع نگاه باعث میشود هویت شخصیتها، بدون اینکه مستقیم تحمیل شود، به شکل طبیعی در داستان حضور داشته باشد.
سریال «Beef» هماکنون از نتفلیکس پخش میشود.







