شارلیز ترون: «تا یک دهه دیگر، هوش مصنوعی میتواند کار تیموتی شالامه را انجام دهد، اما هرگز جای اجرای زنده را نخواهد گرفت»
به گزارش آژانس خبری سینمادرام، شارلیز ترون در گفتوگویی تازه اعلام کرد که باور دارد در سالهای آینده، هوش مصنوعی قادر خواهد بود برخی از وظایف بازیگرانی مانند تیموتی شالامه را انجام دهد، اما هرگز نمیتواند جایگزین هنرهای زندهای مثل باله شود؛ هنرهایی که حضور انسانی در آنها نقشی غیرقابل جایگزین دارد.
شارلیز ترون اخیراً در مصاحبهای اظهار کرد که اظهارنظر تیموتی شالامه مبنی بر اینکه «هیچکس به اپرا یا باله اهمیت نمیدهد» را بسیار بیاحتیاطانه میداند.
وقتی از ترون درباره سختترین چالشهای ذهنی نقشهای گذشتهاش پرسیده شد، این ستاره فیلمهای اکشن گفت: «رقص احتمالاً یکی از سختترین کارهایی بود که تا به حال انجام دادهام. رقصندهها واقعاً مثل ابرقهرمانها هستند. چیزی که آنها در سکوت کامل به بدنشان تحمیل میکنند، باورنکردنی است.»
در ادامه، مصاحبهگر به اظهارنظر جنجالی شالامه درباره «باله یا اپرا» اشاره کرد و ترون در پاسخ گفت: «واقعاً امیدوارم یک روز با او روبهرو شوم. آن حرف درباره یک فرم هنری، یا در واقع دو فرم هنری، بسیار نسنجیده بود. ما باید همیشه از این هنرها حمایت کنیم، چون بله، آنها با دشواریهای زیادی روبهرو هستند. اما ده سال دیگر، هوش مصنوعی میتواند کار تیموتی را انجام دهد، در حالی که هرگز نمیتواند جای یک انسان را روی صحنه که بهصورت زنده میرقصد، بگیرد.»
او ادامه داد: «ما نباید به دیگر شکلهای هنری بیاحترامی کنیم. رقص به من انضباط یاد داد، ساختار یاد داد، سختکوشی یاد داد و به من یاد داد قوی باشم. این کار تا مرز آزاردهنده بودن پیش میرود. چندین بار به خاطر تاولهایی که هیچوقت خوب نمیشدند، دچار عفونت خونی شدم. و هیچ روز تعطیلی وجود ندارد. واقعاً منظورم این است که کفشهایت از خون خیس میشود. و این چیزی است که باید هر روز تمرینش کنی؛ این طرز فکر که تسلیم نمیشوی، هیچ گزینه دیگری وجود ندارد و فقط ادامه میدهی.»
تیموتی شالامه پیشتر در یک نشست گفته بود که نمیخواهد تجربه تماشای فیلم در سینما به سرنوشتی شبیه باله یا اپرا دچار شود؛ جایی که هنرمندان تلاش میکنند «این هنر را زنده نگه دارند» در حالی که «دیگر کسی به آن اهمیت نمیدهد».
او گفته بود: «من به افرادی احترام میگذارم که در برنامههای گفتگو شرکت میکنند و میگویند باید سینماها را زنده نگه داریم یا این ژانر را حفظ کنیم. اما بخشی از وجودم هم فکر میکند اگر مردم واقعاً بخواهند چیزی را ببینند، مثل باربی یا اوپنهایمر، خودشان برای دیدنش اقدام میکنند و با اشتیاق دربارهاش حرف میزنند. من نمیخواهم در حوزهای مثل باله یا اپرا کار کنم که مدام گفته شود این را زنده نگه دارید، در حالی که انگار دیگر کسی به آن توجهی ندارد. البته به همه فعالان باله و اپرا احترام میگذارم.»
