پتر بارْت: آیا تماشاگران سینما از تام کروز در نقش یک میلیاردر نجاتدهنده در دنیایی ملتهب استقبال خواهند کرد؟
اتان میلر / گتی ایمجز
به گزارش آژانس خبری سینمادرام، فیلم بعدی تام کروز یک کمدی است درباره قدرتمندترین مرد جهان که تصمیم میگیرد نجاتدهنده بشریت شود. حتی طرفداران پر و پا قرص او هم ممکن است این پرسش را مطرح کنند که چنین شخصیتی در میان مخاطبانی که حالوهوای سیاسی و اجتماعی تندتری دارند چگونه پذیرفته خواهد شد؛ مخاطبانی که شاید بیشتر به فیلمهای انتقامی و سنتیتر علاقه داشته باشند.
ستاره فیلم «تاپ گان» در طول کارنامهاش بارها انتخابهای غیرمنتظرهای داشته است (از جمله فیلمهایی مانند «ماگنولیا» یا «والکری»). اما در شرایطی که اقتصاد آمریکا با شکاف طبقاتی شدید روبهروست، این پرسش مطرح میشود که آیا یک قهرمان خشمگین و «قربانی-محور» نمیتواند سریعتر با مخاطب ارتباط برقرار کند؟
تا چه حد «حالوهوای زمانه» سرنوشت آثار هالیوودی را تعیین میکند؟ این موضوع در نشست سینماکان نیز مطرح شد؛ جایی که کروز از پروژه جدیدش با عنوان «داستان حفار» در برابر جمعی تحسینگر صحبت کرد.
یکی از پخشکنندگان باسابقه معتقد است فاصله رو به افزایش میان ثروتمند و فقیر باعث شکلگیری خشم اجتماعی شده و سینما در بازتاب این وضعیت چندان موفق نبوده است؛ در حالی که در گذشته هالیوود مهارت بیشتری در بهرهبرداری از چنین احساساتی داشت.
در دهه ۱۹۶۰، تبلیغات سینماها هم فیلمهای انتقامی خشن مانند «بانی و کلاید» را نمایش میداد و هم آثار خانوادگی و فانتزی مانند «مری پاپینز» را در کنار آن قرار میداد. در دوران رکود بزرگ دهه ۱۹۳۰ نیز مخاطبان به سمت فیلمهای گانگستری مانند «دشمن مردم»، «لیتل سیزر» و «صورت زخمی» جذب میشدند؛ آثاری که خلافکاران در آنها با سیستم حاکم درگیر میشدند.
این فیلمها که پیش از اجرای کامل قوانین سانسور سینما ساخته شده بودند، هم در گیشه موفق بودند و هم در جوایز اسکار نقش داشتند. بعدها نیز فیلمهای اجتماعی مانند «خوشههای خشم» در کنار موزیکالهای استودیویی فروش قابل توجهی داشتند.
در اوایل دهه ۱۹۶۰، هالیوود با رقابت تلویزیون مواجه شد و بسیاری از فیلمهای کمجانترشان شکست خوردند. در همین دوره بود که حتی جایزه اسکار بهترین فیلم به «آوای موسیقی» رسید، در حالی که آثار جدیتری نیز در رقابت بودند. حتی ستارگانی مانند الویس پریسلی برای ادامه فعالیت به فیلمهای سبکتر روی آوردند.
تام کروز در این میان همواره بازیگری بوده که بین ژانرهای مختلف حرکت کرده است. او هم آثار بسیار موفقی مانند مجموعه «ماموریت غیرممکن» داشته و هم پروژههایی کمموفقتر. با این حال، موفقیت جهانی او بیشتر با «تاپ گان» تثبیت شد.
فیلم جدید او، «داستان حفار»، به عنوان یک «کمدی با ابعاد فاجعهبار» معرفی شده است و کارگردانی آن را الخاندرو گونسالس اینیاریتو بر عهده دارد؛ فیلمسازی که به آثار جسورانه و غیرمتعارفش شناخته میشود.
این پرسش مطرح است که آیا چنین فیلمی در فضای اجتماعی و اقتصادی متشنج امروز میتواند با مخاطب ارتباط برقرار کند یا نه؛ و آیا شخصیتی مانند «داستان حفار» در چنین دنیایی اصلاً جایی در میان سلیقههای عمومی خواهد داشت یا خیر.
