یادداشت صاحبه پویان مهر منتقد سینما بر فیلم بهشت تبهکاران/ جایی که دادگستری مستقل ندارد بهشت تبهکاران است

1405/02/05

به گزارش آژانس خبری سینمادرام، صاحبه پویان مهر منتقد سینما طی یادداشتی اختصاصی به نقد و بررسی فیلم بهشت تبهکاران واپسین ساخته مسعود جعفری جوزانی و تهیه کنندگی فتح‌الله جعفری جوزانی و علی قائم‌مقامی پرداخت و نوشت: بهشت تبهکاران به کارگردانی استاد جعفری جوزانی یکی از پر کنایه ترین اثر هایی است که دیدم، سیاسی است و پیام مشخص دارد، این مهم را در نام خوبی که برای فیلم انتخاب کرده اند می توان یافت، به دنبال  نشان دادن قربانی شدن تفکر های خالص با دغدغه مندی مردمی توسط سودجویان پرنفوذ است و رد انگلیس و روسیه را نشان می دهد، زمان اثر مربوط به زمان حال نیست اما این دلیلی بر محدود بودن ایده برای  دورانی خاص نیست، این حرف را با استناد بر تئاتری که در فیلم طراحی و گنجانده شده است عنوان کردم.
فیلمنامه را شلوغ و پر دیالوگ دیدم، سیر طولانی داستان سبب می شود  از ایده اصلی دور بمانیم، صحنه های طراحی شده تعادل ندارند در جایی شاهد اطلاعات زیاد و در جای دیگر با مبهم بودن داده ها مواجه ایم، عطف بندی ها ضعیف اند، انگیزه ضد قهرمان از قهرمان قوی تر دیده می شود، کاشت و برداشت کاراکترها رعایت نشده، پر از رفت و آمد است، عنصر ارتباطی ندارد.
طراحی صحنه خوب است، استفاده از فرهنگ گذشته در استفاده از وسایل خانه و ماشین و جو حاکم بر شهر موفق است، طراحی لباس هم همینطور، از روی ظاهر هر شخصیت می شود پی به فرهنگ و طبقه اجتماعی اش برد، گریم خوبی دارد هرچند ترمیمی است اما چون نیازی جز این نداشته موفق می دانمش.
اینگونه به نظر می رسد که سایه سانسور تدوین را بسیار تحت تاثیر قرار داده، ریتم اثر برای ایجاد کشش درست مناسب نیست، صحنه های اضافی بسیاری دیده می شود، نمای ری اکشن خوب است اما چینش سکانس ها سبب سردرگمی و سکته شده، در رابطه با صداگذاری هم در مواردی شاهد سینک نبودن صدا هستیم.
بازی بازیگران جز یک مورد بی نقص است، نمی توان به آن ها ایراد گرفت چون مشخص است کاری را کرده اند که از آن ها خواسته شده، هرچند در مواردی برای ایجاد لحن موفق نیستند اما با توجه به متنی که در اختیار دارند خوب عمل کرده اند.
استاد جعفری جوزانی دست بر سوژه ای گذاشته اند که گمان می برم به عمد و از روی هوشمندی فیلمنامه را بدون بازنویسی و گزیده گویی ساخته اند، این طور بنظر می رسد که پیام مورد نظرشان  را پشت شلوغی های متن که شبیه متمرکز نبودن ذهن یک نویسنده بر روی ایده اصلی است پنهان می کنند تا حداقل موفق به ساخت فیلمی با کم ترین حالت سانسور شوند، و باز هم معتقدم می دانند که فیلم پر فروش نخواهد بود اما مهم برایشان چیز دیگری است.