یادداشت آریو همتی بر فیلم «کیک محبوب من » بهتاش صناعی ها و مریم مقدم
به گزارش آژانس خبری سینمادرام، آریو همتی طی یادداشتی بر فیلم «کیک محبوب من » اثر بهتاش صناعی ها و مریم مقدم نوشت:
کیک محبوب من بنا بر مقوله بندی ساختاریک یعنی سینمای پیشاساختار، ساختارمند، پساساختارگرا و فراساختارگرا در نوع سینمای ساختارآوانگارد و بنا بر سوژه های بیست گانه فرائیستی در نوع « سنت سوژه گرایی » قرار دارد.
اثری «به قاعده » و خانواده محور که دغدغه های انسانی یک زن و نوع مواجهه او میان یک خانواده پسینی که شمایل خانواده بودگی را با بیوه شدن و جدایی فرزندان از دست داده با خانواده پیشینی احتمالی دوم و البته چالش هایی که در جهان زیستی خود و اجتماعی که احتمالا او را درک نکنند دارد.
این فیلم به شدت انسانی و اخلاق محور، در ادامه وارد مرحله آشنایی زن با یک مرد می شود. آشنایی کاراکتر مهین با کاراکتر فرامرز در دل او امیدی روشن می کند و هر چه جلوتر می رویم شور و نشاط یک زیست طبیعی سرخوشانه را در هر دو به وجود می آورد.
رقصیدن، کیک پختن و.. هر دو را از ذهنیت نخستینه ی چگونگی مواجهه با هم جدا می کند و البته روی این رویای شیرین و جذاب زندگی با یک پایان تلخ آنگونه که می خواهند همه چیز جلو نمی رود.
به نظر صناعی ها و مقدم ، دنبال یک تجربه جذاب دونفره با موفقیت توانسته اند یک بار دیگر در دل سینمای ساختار آوانگارد ایران دست به یک آفرینش هنری بزنند.
تنها امر تفاوت ساز شاید روانگاه و وجوه فیزیکال زنانه ـ مردانه باشد که آن هم در یکی شدگی انسان محورانه اثر کم کم رنگ می بازد.
بازی ها و اجراهای درست لیلی فرهادپور و اسماعیل محرابی از نقاط قوت اثر است و درک هر دو از کاراکتر هایی ضد کلیشه در سینمای ایران که قرار است به منصه ظهور برسانند در حد قابل قبولی توانسته بر مخاطب تاثیر بگذارد.
استفاده صدای فریدون فرخزاد و آهنگ عاشقانه ـ شاد ـ روح بخش او نیز جانی دگر به بازی های هم افزایانه ی فرهادپور و محرابی داده است.
رویکرد جنس سومی دو کارگردان فیلم سبب پتانسیل مند تر شدن اثر و عبور از ساحت نگره های جنسیتی شده و به قابلیت محتوایی ـ فرمیک اثر انسجام بیشتری بخشیده است.
این فیلم سعی در واقع گرایی و بازنمایی حقیقت آنگونه که هست دارد و برای مخاطبی که هنر را به مثابه « بازنمایی حقیقت » می نگرد جذابیت خود را دارا می باشد.
