واکنش وودی آلن به درگذشت دایان کیتون: دنیا ملالانگیز شد

به گزارش آژانس خبری سینمادرام، «وودی آلن» با انتشار بیانیهای به درگذشت «دایان کیتون» واکنش نشان داد. این دو در چند فیلم از جمله «آنی هال» (Annie Hall)، «منهتن» (Manhattan)، «به خواب رفته» (Sleeper) و «عشق و مرگ» (Love and Death) با یکدیگر همکاری کرده بودند.
آلن مینویسد: «برخلاف هر کسی که این سیاره تجربه کرده یا خواهد کرد، چهره و خنده او هر فضایی که واردش میشد را نورانی میکرد. اولین بار در یک آزمون بازیگری چشمم به زیبایی ظریف او افتاد و فکر کردم، اگر هاکلبری فین زن جوان جذابی بود، کیتون میشد.»

او همکاری با کیتون در دهههای گذشته را به یاد میآورد و مینویسد به او اعتماد داشته است: «همچنانکه زمان میگذشت برای مخاطب یک نفره فیلم میساختم، دایان کیتون. هیچوقت نقد آثارم را نخواندم و اهمیتی ندادم مگر حرفی که کیتون برای گفتن داشت. اگر او خوشش میآمد، آن را یک موفقیت هنری به حساب میآوردم. اگر کمتر اشتیاق نشان میداد، از انتقاد او برای تدوین دوباره و ساختن اثری استفاده میکردم که او حس بهتری به آن داشت.»
آلن اضافه میکند: «استعداد زیادی برای کمدی و درام داشت، اما از طرف دیگر میتوانست برقصد و با احساس آواز بخواند. علاوه بر این کتابهایی نوشته بود و عکاسی میکرد، کولاژهایی ساخت، دکور خانهها را طراحی کرد و فیلم ساخت. در آخر، حضور در کنار او بسی شادیبخش بود.»
کیتون زمانی با آلن رابطه عاشقانه داشت اما پس از جدایی به دوستی با او ادامه داد. آلن نقش «آنی هال» را ویژه کیتون نوشت و بسیاری معتقد بودند که داستان فیلم از زندگی و رابطه واقعی آنها الهام گرفته شده اما کیتون در مصاحبه با «نیویورک تایمز» گفت: «حقیقت ندارد، اما عناصری از حقیقت در آن هست.»
آلن در مورد سبک لباس پوشیدن کیتون میگوید: «درک او از مد البته منظرهای تماشایی بود. ترکیب پوششهای او با ابتکارات روب گلدبرگ [کارتونیست آمریکایی] رقابت میکرد. لباسهایی را در کنار هم قرار میداد که منطق را نقض میکرد اما جواب میداد. در سالهای آخر، ظاهر او برازندهتر شده بود.»

فیلمساز در ادامه رابطه عاشقانه خود با کیتون و ملاقات با والدین او را به یاد میآورد: «این دنیا، آدمها و پیشینه کیتون بود. شگفتآور بود که این روستایی زیبا رفت و برنده اسکار بهترین بازیگر زن و مبدل به یک نماد مد پیچیده شد. چند سال بسیار خوب با یکدیگر رابطه داشتیم و بالأخره جدا شدیم، اما علت جدایی ما را فقط خدا و فروید میتوانند کشف کنند.»
آلن اضافه میکند که کیتون سپس با «چند مرد جذاب» دیگر قرار گذاشته که همگی «فریبندهتر» بودهاند: «با کیتون شوخی میکردم که فرجام ما مثل نورما دزموند و اریک وان استروهایم [از فیلم «بلوار سانست» (Sunset Boulevard)] خواهد بود که زمانی او را کارگردانی میکرد اما حالا راننده اوست. اما دنیا دائماً در حال بازتعریف است و درگذشت کیتون یک بار دیگر بازتعریف میکند. چند روز پیش دنیا جایی بود که دایان کیتون را داشت. امروز او را ندارد. از این رو، ملالانگیزتر شده. در عین حال، فیلمهایش موجود است. و صدای خندههایش هنوز در ذهن من طنینانداز.»
با مطرح شدن دوباره اتهام آزار جنسی «میا فارو» به «دیلن فارو» در کودکی، کیتون از این فیلمساز حمایت کرد و گفت: «وودی آلن دوست من است و من به اعتماد داشتن به او ادامه میدهم. شاید جالب باشد که مصاحبه [آلن] با برنامه «۶۰ دقیقه» (60 Minute) در سال ۱۹۹۲ را ببینید و بعد نظر بدهید.»







