درگذشت استیو ماسلو؛ صدابردار برجسته و سهبار برنده اسکار برای «امپراتوری ضربه میزند»، «مهاجمان صندوق گمشده» و «سرعت» در سن ۸۱ سالگی
گتی ایمیجز
به گزارش آژانس خبری سینمادرام، استیو ماسلو، یکی از چهرههای شاخص دنیای صدا در سینما که طی بیش از پنج دهه فعالیت حرفهای خود سه جایزه اسکار برای فیلمهای «امپراتوری ضربه میزند»، «مهاجمان صندوق گمشده» و «سرعت» به دست آورد و چهار نامزدی دیگر نیز در کارنامه داشت، درگذشت. او ۸۱ سال داشت.
انجمن سینمایی صدا اعلام کرده است که ماسلو در تاریخ ۲۷ آوریل در منطقه وست هیلز در کالیفرنیا بر اثر بیماری سرطان از دنیا رفته است.
در کنار جوایز پیاپی اسکار برای دنباله جنگ ستارگان در سال ۱۹۸۰، فیلم ایندیانا جونز در سال ۱۹۸۱ و اثر اکشن سال ۱۹۹۴ با بازی کیانو ریوز و ساندرا بولاک، او برای فیلمهای «تلماسه» در سال ۱۹۸۴، «دنیای آب» در ۱۹۹۵، «توئیستر» در ۱۹۹۶ و «یو-۵۷۱» در سال ۲۰۰۰ نیز نامزد اسکار شد. همچنین صدها اثر دیگر در کارنامه او دیده میشود؛ از جمله «گرافیتی آمریکایی بیشتر»، «مردم عادی»، «پولترگایست»، «هواپیما ۲: دنباله»، «کریستین»، «استارمن»، «گرملینز»، «تعطیلات فریس بیولر»، «فرزندان یک خدای کوچک»، «لاکپشتهای نینجای جهشیافته نوجوان»، «ادوارد دستقیچی»، «بازگشت بتمن»، «مکس دیوانه: جاده خشم» و «احضار» و آثار متعدد دیگر.
ماسلو همچنین در چندین فیلم کنسرت و مستند موسیقی همکاری داشت که نخستین آنها فیلم «آخرین والس» از گروه د بند بود. او حدود شش ماه به عنوان صدابردار بازتولید صدا روی این فیلم به کارگردانی مارتین اسکورسیزی فعالیت کرد؛ اثری که اجرای خداحافظی تاریخی این گروه در سال ۱۹۷۶ را ثبت کرده و در سال ۱۹۷۸ اکران شد. پس از آن نیز در پروژههای موسیقایی متعددی حضور داشت؛ از جمله «بچهها حالشان خوب است» از گروه د هو، «زنگار هرگز نمیخوابد» از نیل یانگ، «بدون هستهای»، «این الویس است»، «بیتلمانیا»، «استاپ میکینگ سنس» از گروه تاکینگ هدز، «کنسرت سینکرونیسیتی» از پلیس، «نشانه زمانها» از پرینس و ویدیوی مشهور «سیاه یا سفید» از مایکل جکسون.
او همچنین در فیلمهای موسیقیمحور دیگری مانند «گلولههای آتش بزرگ» درباره جری لی لوئیس، «خواننده جاز» با بازی نیل دایموند و موزیکال «فروشگاه کوچک وحشت» در سال ۱۹۸۶ نیز فعالیت داشت.
ریشه علاقه ماسلو به موسیقی راک عمیق بود. او در ۱۷ اکتبر ۱۹۴۴ در دره سن فرناندوی لسآنجلس به دنیا آمد و در دوران دانشگاه، پیشنهادی غیرمنتظره از دوستی دریافت کرد؛ دوستی که نوازنده کیبورد گروه «استروبری آلارم کلاک» و خالق قطعه «بوی بخور و گلهای رز» بود.
او در مصاحبهای در سال ۲۰۱۸ گفته بود که در آن دوران هدف مشخصی نداشت و فقط به دانشگاه میرفت تا از خدمت سربازی دور بماند. او در یک جشن تولد با مارک وایتز آشنا شد و از او دعوت شد تا به عنوان مسئول تجهیزات همراه گروه به تور برود؛ پیشنهادی که او با اشتیاق پذیرفت.
ماسلو خیلی زود دانشگاه را رها کرد و وارد دنیای موسیقی شد و به عنوان مهندس ضبط فعالیت کرد. از آثار مهم او در آن دوره میتوان به قطعه «دسامبر ۱۹۶۳ (چه شب شگفتانگیزی)» از گروه فور سیزنز و همچنین «بوگی اوگی اوگی» از گروه ا تِیست آو هانی اشاره کرد؛ اثری که جایزه گرمی بهترین هنرمند جدید را برای این گروه به همراه داشت و رقبایی مانند «کارز»، «الویس کاستلو» و «توتو» را پشت سر گذاشت.
با این حال، به گفته خودش، در ادامه این مسیر برایش کمرنگ شد و او کارت اتحادیه آیآیتیاسای را دریافت کرد و آماده کار در سینما شد. او بعدها به استودیو ساموئل گلدوین پیوست و نزدیک به ۱۵ سال در آنجا فعالیت داشت.
ماسلو در طول دوران کاری خود با کارگردانان بزرگی همچون مارتین اسکورسیزی، استیون اسپیلبرگ، رابرت ردفورد، جان کارپنتر، تیم برتون، رابرت وایز، جان هیوز و بسیاری دیگر همکاری کرد.
از بازماندگان او میتوان به همسرش رونا و پسرش تراویس اشاره کرد.
