راز شیمی تماشاگرپسند بیلی باب تورنتون و الی لارتر در غروب خاطره‌انگیز پایان فصل دوم «لندمن»

به گزارش آژانس خبری سینمادرام، یکی از بهترین سکانس‌های فصل دوم سریال محبوب «لندمن» (مرد زمین)، یکی از آرام‌ترین بخش‌های آن است؛ سکانس پایانی فصل که تمام مسیر طی‌شده توسط تامی نوریس (با بازی بیلی باب تورنتون) و همسر سابق و معشوقه فعلی‌اش آنجلا (با بازی الی لارتر) را خلاصه می‌کند و به مسیر آینده آن‌ها اشاره دارد. اگرچه بخش زیادی از جذابیت این مجموعه به کل‌کل‌های کلامی مداوم تامی و آنجلا مربوط می‌شود، اما فینال این فصل با تماشای غروب آفتاب توسط این دو نفر و تجدید عشق‌شان به پایان می‌رسد؛ سکانسی عمیقاً تاثیرگذار که به دلیل کمیاب بودن چنین لحظات آرامی در دنیای پرهیاهوی «لندمن»، قدرت مضاعفی پیدا کرده است.

بیلی باب تورنتون هنگام خواندن فیلم‌نامه می‌دانست که این سکانس بسیار خاص خواهد بود، چرا که به او و هم‌بازی‌اش الی لارتر اجازه می‌داد تا برای مدتی از بحث و جدل‌های پرانرژی و همیشگی خود فاصله بگیرند. تورنتون در این باره می‌گوید: «سکانس بسیار شفاف بود و هر دو آن را کاملاً درک کردیم. من و الی صحنه‌های زیادی داریم که به هم می‌پریم؛ صحنه‌های خنده‌دار یا مشاجره‌های طولانی. به همین دلیل، همیشه وقتی فرصتی پیش می‌آید تا نقش دو نفر را بازی کنیم که یکدیگر را عمیقاً می‌شناسند و دوست دارند و برای یک دقیقه جدی می‌شوند، از آن لذت می‌بریم.»

زیبایی این صحنه علاوه بر ابعاد عاطفی، از نظر بصری نیز چشم‌گیر است؛ نور جادویی زمان غروب (مدت‌زمان کوتاهی پیش از تاریکی کامل) درخشش خاصی به تورنتون و لارتر بخشیده است. البته این نور محدود، فشار زیادی به بازیگران و عوامل پشت صحنه وارد کرد، زیرا آن‌ها مجبور بودند قبل از غروب کامل آفتاب، فیلم‌برداری را به پایان برسانند. تورنتون می‌گوید: «اواخر روز بود و همه برای از دست نرفتن نور عجله داشتند.» او همچنین اشاره کرد که آن روز باد شدیدی می‌وزید که کار را برای خلق یک صحنه آرام و بی‌صدا سخت‌تر می‌کرد.

خوشبختانه تورنتون و لارتر توانستند این سکانس را تنها با چند برداشت محدود به سرانجام برسانند: «ما واقعاً در همان برداشت اول حق مطلب را ادا کردیم.»

در این صحنه، تورنتون و لارتر به شکلی باورپذیر حس یک گذشته مشترک و طولانی را به مخاطب منتقل می‌کنند؛ هرچند از نظر آماری، لارتر یکی از بازیگرانی بود که تورنتون قبل از شروع سریال «لندمن» کمترین شناخت را از او داشت. تورنتون توضیح می‌دهد: «من و سم الیوت سابقه‌ای طولانی در همکاری داریم. این موضوع درباره من و اندی گارسیا و همچنین دمی مور هم صدق می‌کند. اما الی لارتر را اصلاً نمی‌شناختم.» با این حال، از همان لحظه‌ای که تورنتون چند روز قبل از فیلم‌برداری فصل اول در یک شام تیمی با لارتر ملاقات کرد، متوجه وجود یک حس هماهنگی و شیمی قوی بین‌شان شد؛ حسی که به گفته او هرگز نمی‌توان آن را به شکل مصنوعی ساخت.

تورنتون می‌گوید: «شیمی بین بازیگران چیزی نیست که بتوان آن را آموزش داد یا یاد گرفت، این حس یا وجود دارد یا ندارد. رابطه ما در دنیای واقعی هم تفاوت چندانی با سریال ندارد؛ او یک بمب انرژی است و شما هم که اخلاق من را می‌دانید! شخصیت‌های واقعی ما با نقش‌ها سازگار بود و از همان لحظه اول این هماهنگی شکل گرفت. اولین صحنه‌ای که با او بازی کردم یک تماس تصویری بود و ما حتی در همان تماس هم این ارتباط قوی را داشتید. این یک شانس بزرگ بود، چون گاهی پیش می‌آید که با بازیگری هم‌بازی می‌شوید که هیچ حس مشترکی بین شما نیست و آن‌وقت است که مجبورید نقشتان را به سختی جلو ببرید.»

این بازیگر نامزد جایزه امی معتقد است که فراتر از بحث شیمی بازیگری، قدرت این صحنه‌ها از گوش دادن واقعی آن‌ها به یکدیگر سرچشمه می‌گیرد: «ما این کار را به راحتی انجام می‌دهیم. مسئله این است که به طرف مقابل گوش بدهید و به او به چشم بازیگری که دارد یک نقش را بازی می‌کند نگاه نکنید، بلکه او را فردی واقعی ببینید که باید به او پاسخ دهید. شما باید متصل بمانید. اگر فقط کلمات را به زبان بیاورید، مخاطب باهوش است و آن را حس می‌کند. بنابراین ما همیشه مطمئن می‌شویم که این پیوند برقرار باشد و تاریخچه مشترک شخصیت‌ها را در ذهن داشته باشیم؛ اینکه این یک رابطه جدید نیست، بلکه چیزی است که سال‌ها جریان داشته است.»

برای سکانسی مانند گفتگوی پایانی زیر نور غروب آفتاب، تورنتون تاکید می‌کند که حفظ تمرکز، بدون توجه به اتفاقات اطراف، حیاتی است: «اصلی‌ترین کاری که من و الی انجام می‌دهیم این است که همیشه ارتباط چشمی خود را حفظ کنیم؛ شاید نه در تمام طول صحنه، اما در لحظات کلیدی حتماً به چشمان هم خیره می‌شویم و این ارتباط بسیار عمیق است.» هدف نهایی تورنتون رسیدن به نقطه‌ای است که دیگر احساس بازیگری به او دست ندهد؛ دستاوردی که او و لارتر در این سکانس کلیدی به آن رسیدند.

تورنتون در پایان می‌گوید: «می‌دانم که هیچ‌کدام از ما احساس نمی‌کردیم که داریم یک صحنه را بازی می‌کنیم. حتی وقتی کارگردان کات می‌داد، ما از قالب نقش خارج نمی‌شدیم. من همان‌جا کنار نرده می‌ایستادم و الی هم همین‌طور. ما فقط در آن فضا باقی می‌ماندیم. اجازه می‌دادیم بقیه عوامل بدوند و کارهایشان را برای برداشت بعدی انجام دهند، اما برای ما، این یکی از آن صحنه‌هایی بود که باید تا پایان کار، تمام مدت این اتصال حسی را با هم حفظ می‌کردیم.»

فصل دوم سریال «لندمن» هم‌اکنون از طریق شبکه پارامونت پلاس در حال پخش است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا